- Cezaevlerinin
nasıl bir kangren halini aldığı ve devletin de bu konuda inanılmaz bir acizlik içinde
olduğunu artık tekrar etmeye gerek yok. Devlet, yıllar önce Eskişehir E Tipi
Cezaevini, yine teröristlerin baskıları sonucu kapatmakla, cezaevleri üzerindeki
hakimiyetini kaybetmiş oldu. Cezaevleri
teröristlere teslim edildi; onların bu mekanları diledikleri gibi kullanmalarına ses
çıkarılamadı.
- Kim ne derse
desin, solcu teröristler bu cezaevlerinde Marksist-Leninist ihtilallerini gerçekleştirmişler,
buralarda kendi “sosyalist-komünist” düzenlerini inşa etmişler ve etrafı duvarlarla çevrili “cumhuriyet”leri
içinde dilediğince yaşar hale gelmişler.
- Bayrampaşa ve diğer cezaevlerindeki görüntülere bakın.
Ayrı ayrı koğuşlarda olmaları gereken kız ve erkek teröristler bir aradalar.. Birlikte törenler düzenliyorlar. Ölüm orucu
düzenleyip hangi garibanın bu “adak” eyleminde telef olacağını belirliyorlar;
başlarına kırmızı kurdele bağlayıp “işte bu boş çerçevede sen de onurlu bir
şekilde yerini alacaksın yoldaş” gazıyla gencecik insanları ölümün kucağına
atıyorlar.
- Ama haklarını
yemeyelim. O gencecik saf insanları ölümün ya da iflah olmaz bedensel sakatlıkların
kucağına atıyorlar ama bunun da semeresini görüyorlar. Çünkü karşılarında bu tür
eylemler sonrasında sürekli taviz vermeye alışık bir
“devlet” var. Otururlar pazarlığa çatır çatır da alacaklarını
alırlar.. Eh, her ölüm orucu sonrasında bu devletten bir şeyler koparıyorsa bu
örgütler, niye kendilerine gencecik kurbanlar bulmasınlar ki?
- Bu komik oyunun
vazgeçilmez diğer oyuncularını da unutmayalım. Cezaevi ve ölüm orucu denilince
hemen ilk akla gelen isim olan Yaşar Kemal ve ona benzer 4-5 “aydın” hemen kolları
sıvarlar, cezaevlerine giderler, orada teröristlerle oturur konuşurlar ve onları “ikna
etmeye” çalışırlar..Aslında bu ikna çabaları göstermelik ve medyatiktir; oyunun
senaryosu zaten önceden bellidir. İçerideki teröristler her şeyi önceden planladığı
için, devletin ne gibi tavizler vereceği, hangi aydınların bu işe burunlarını
sokacakları ve eylemi ne zaman bitirileceği belirlenmiştir.
- F tipi
cezaevlerine karşı çıkanları iki sınıfa ayırıyorum: Birinci sınıfta, hayatında
hiç cezaevi görmemiş ve bu f tipi cezaevlerini gerçekten birer “cehennem” gibi algılayan
saflar bulunuyor. Televizyon ekranlarına çıkıp “koğuş sistemi Türk toplumuna
özgüdür, hücre sistemi uygun değildir” diye ahkam kesen sosyologlar ve psikologlar
da bu sınıfa dahildir. Yaklaşımları kesinlikle ideolojiktir ve medyatiktir..
- İkinci
sınıfta, f tipi cezaevlerinin uygulamaya geçmesiyle birlikte içerideki teröristlerin
hakimiyetlerinin sonunun geleceğini bilen bilinçli, kasıtlı ve fanatik kişiler
bulunuyor. Bunların derdi, cezaevlerinde insanca yaşam filan değildir; bunlar sol
örgütlerin cezaevlerindeki hegemonyalarının biteceğinden endişelidirler. İçeridekilere
destek maksadıyla protesto gösterilerine katılan, basın toplantıları düzenleyen aydın-sanatçı
takımı da bu sınıf içindedir.
-
- Hangi sınıftan olursa olsun, f tipi cezaevlerine karşı çıkan
çokbilmişlerin bilmedikleri bir şey var, o da, şimdiki haliyle cezaevleri tam
anlamıyla birer terörist yetiştirme merkezidir. Burada gencecik sempatizanlar
eğitiliyor ve dışarıya profesyonel terörist olarak gönderiliyor. Unutulmasın ki, f
tipi cezaevlerine karşı çıkan her kimse, gün gelir, o cezaevinden çıkan teröristin
herhangi bir eyleminde kendisi ya da yakınları da zarar görür. Sinemacı Onat Kutlar,
bir otelin kafeteryasına konan bombanın patlamasıyla öldüğünde, hemen malum
çevrenin malum insanları “kahrolsun şeriatçılar” histerisine tutulmuş; bombayı
koyanın PKK’lı olduğu ortaya çıkınca da sus pus olmuşlardı. Yine yarın, bir
başka yerde, benzeri bir eylem sonucunda birileri
ölebilir.. İşte o muhtemel saldırıyı gerçekleştiren her kim olacaksa, bilinmelidir
ki, cezaevinde yetiştirilmiştir
|
