Sorunlu ve sorumsuz medya
- Geçen haftaki yazımı
okuyan bir okuyucumuz e-mailime gönderdiği yazısında medya konusunda söylediklerime
büyük ölçüde katıldığını belirtmiş “ama, hırsızın hiç mi suçu yok?”
benzetmesiyle, “medya maymunu” olmak için her türlü şaklabanlığı yapanların da
mevcut vahamette başlıca rolü oynadıklarını not düşmüş.
- Tabii ki bu okuyucu haklı.
Yani, “medya maymunu” olmak ve böylece kendine yapay “ün, şöhret ve para” sağlamak
isteyenler olmasa, medya kendine malzemeyi nereden bulacak? Ne var ki meselenin özü de
burada. “Hırsızın hiç mi suçu yok?” sorusu burada biraz havada kalıyor. Çünkü
hırsızlık zaten suçtur; yani hırsız zaten baştan suçludur, onun suçunun olup
olmadığını sormak da anlamsızdır. Mesele, medyanın bu “hırsızı” kendine
malzeme olarak alıp, giderek onu “hırsız” konumundan çıkarması ve tabiri caizse
“aklaması”dır. Mesela, Çankaya’da köşkün kapısında soyunan kadının
maksadı ve niyeti bellidir. Medya bu kadını günlerce ekranlara çıkarıyor, “ünlü”
yapıyor ve sonuçta bu kadın
şarkıcılığa-türkücülüğe de soyunacak hale getiriyorsa, bu durumda “hırsız”ın
suçlu olup olmaması değil, medyanın o “hırsız”ı ne hale getirdiği önem kazanıyor..
- Şimdi gelelim diğer
örneklere: Daha önce de yazmıştım sanıyorum, mesela bir “büyük” gazete,
internette bir “chat” olayının
ardından bir ailenin dağıldığını haber yapıyorsa ve aynı haberin altına da “internette
chat nasıl yapılır” diyerek ayrıntılı bilgi veriyorsa, bu ne demektir?
- Ya da aynı şekilde, yine
“büyük” bir gazetede, kumarhanelerin kapatılması üzerine internette kumar olayının
arttığı haberi yer alıyorsa ve yine o haberin altında internette kumarın nasıl
oynanacağı ayrıntılı bir şekilde anlatılıyorsa, bu ne demektir?
- Haftada bir “şiddet”
olayının arttığından dem vurup, uzmanlardan da görüşler alarak şiddet üzerine
haberler yapan medya organlarının, hem gazetelerde hem de televizyon ekranlarında
şiddeti özendirici haber ya da programlar vermesi ne demektir? Niçin büyük
gazetelerin üçüncü sayfaları -ki prestiji yüksek olan sayfalardır- yurdun dört bir
yanında meydana gelen cinayet, ırza geçme, trafik kazaları gibi, içinde bol kan ve
şiddet olan haberlerle doludur?
- Niçin, hemen hemen bütün
kanallarda, içinde mafyanın, silahın, şiddetin bol miktarda bulunduğu diziler
vardır? Niçin, gazeteler her gün mafya babalarını haber yaparlar, onları birer “kahraman”
gibi lanse ederler? Niçin, çeteleri, mafyayı, devleti soyup soğana çeviren
hortumcuları, kendini mehdi sanan uçukları, sürekli gündemde kalmak isteyen “sanatçı”
bozuntularını çarşaf çarşaf “haber yaparlar? Ve üstelik bunları niçin “halkı
aydınlatmak, haberdar kılmak” türünden –kendilerinin de inanmadıkları- gerekçenin
arkasına sığınarak yaparlar?
- Çifte
standart, ikiyüzlülük, aymazlık, sorumsuzluk bizim medyanın kronikleşmiş
saplantılarıdır. Alın size çifte standardın en güzel örneği: 11 ay boyunca
din-iman aleyhine her türlü herzeyi yiyen medya, Ramazan ayı gelince, çok satma adına,
raiting alma uğruna yüzseksen derece dönüş yapar ve promosyonlarla vatandaşın
manevi duygularını paraya tahvil etmeye çalışır.. Dini, İslam’ı, namazı, Kur’an’ı,
ezanı “sevdirmek” için bir ay boyunca faaliyet gösterir ama sonraki 11 ay “gerici,
mürteci” avına çıkar..
- Boynun niye
eğri sorusuna “nerem doğru ki” diye cevap veren deve örneğinde olduğu gibi, bizim
medyamız için de “neresi doğru ki” yargısına varmak zor değildir. Otokontrol
mekanizmasını asla işletmeyen, o sürekli dile getirdikleri çuvaldızı bir türlü
kendine batırmayan, eleştiri babında kendisine ne söylenirse söylensin üzerine alınmayan
ve bildiği yolda yürüyen medya “düzelmediği” sürece, galiba bu ülke de bir çok
şey de düzelmeyecek.. Sorunlu ve sorumsuz bir medyaya değil, sorunsuz ve sorumlu bir
medyaya ihtiyacı var bu ülkenin..
|
