-
- Son iki haftadır sözde
Ermeni soykırım tasarısıyla yatıp kalkıyoruz. Bu karar tasarısı komisyonlarda
kabul edilmiş de Temsilciler Meclisi’nin önüne gelecekmiş de, sonra kabul edilirse
başımız ağrırmış da.. Herkeste bir telaş bir telaş.. Öyle ki, sanki bu karar
tasarısı kabul edilir de yasa haline gelirse Türkiye elden gidecek! Sanki, bu karar
tasarısı yasa haline gelirse Ermenistan, Türkiye’den toprak talebinde bulunacak da
Türkiye de “al gülüm” diyecek! Bana kalırsa bu karar tasarısı kabul edilsin,
yasa haline gelsin, ABD Başkanı da bilmem ne tarihinde çıksın, konuşmasında bu “soykırımı”
dile getirsin.. Tarih ve arşivler bizden yana olduktan sonra, gocunmamızı, çekinmemizi
gerektiren ne olabilir ki? Onlar, olmayan bir soykırımını dile getirip getirip
otursunlar debelensinler, biz de elimizdeki bilgiler doğrultusunda, onların gerçek
yüzlerini ortaya koyma fırsatını değerlendirelim...
- Meseleyi önemsemediğim,
hafife aldığım, basite indirgediğim düşünülmesin. Öyle bir niyetim yok.. Sadece
muhtemel en kötü (ki bu, karar tasarısının yasalaşması olarak gösteriliyor) gelişme
sonrası bizim nasıl bir tavır almamız gerektiği üzerinde zihin jimnastiği
yapıyorum. Ayrıca, artık kanıksar hale geldiğimiz bu hususları birer “fobi” gibi
algılamamamız gerektiğini düşünüyorum.
- Bilindiği gibi fobi,
mantıksız korku anlamına geliyor. Herhangi bir korku nesnesi olmadığı halde
kişilerin o nesneye karşı –elinde olmaksızın- korku hissetmesidir fobi. Mesela bir
insan, bir hamamböceğinden korkuyorsa, bu bir fobidir.. Türkiye’nin ve bizlerin işte
bu fobiden kurtulması gerekir diyorum..
- Fobiden kurtulmanın en
basit ve geçerli yolu ise, fobinin üzerine gitmektir. Mesela, karanlık fobisi olan
insan, birazcık irade gösterip, karanlıkta bir süre kaldığında, o karanlığın bir
korku unsuru olmadığını anlayacak ve artık karanlıktan korkmaz hale gelecektir..
- Kısacası, fobinin
mantığını anladığınızda fobi geliştirip boş yere mantıksız korku
geliştirmezsiniz. Türkiye’nin, son sözde soykırım tasarısıyla ilgili olarak,
üzerinden atamadığı fobilerden biri de “lobi”ler.. Yani, ABD’deki lobiler..
- Dünyanın dört bir yanından
gelen göçmenlerle adeta milliyetler yumağı olan ABD’de, “yasama” ve “yürütme”
organlarını etkisi altına alan çok sayıda “lobi” var ve bunlar güçleri oranında
karar alma mercilerini yönlendirebiliyorlar.
- Amerika’daki lobiler ve
bunların yöntemleri ve faaliyetleri konusunda elimde çok güzel bir kitap var. Tayyar
Arı imzalı bu kitabın adı “Amerika’da Siyasal Yapı Lobiler ve Dış Politika”
(Alfa Yayınları, İstanbul). Arı bu kitabında “Baskı grupları” ve “lobi”lerin
ABD’de nasıl faaliyet gösterdiklerini ayrıntılarıyla anlatıyor. Ben bu
kitaptan size iki lobinin (yani Türk ve Ermeni lobilerinin) ABD’deki durumlarıyla
ilgili birer paragraf aktaracağım. Sanıyorum, bu kısa karşılaştırma bile, “lobi”ler
üzerinde niçin “fobi” sahibi olduğumuzu gösterecektir:
- Türk Lobisi: “Amerika’daki
Türk lobisi, rekabet etmek durumunda kaldığı lobilerle karşılaştırıldığında
bazı dezavantajlara sahiptir. 300.000 dolayında oldukları tahmin edilen Amerika’daki
Türk toplumu başarılı bir lobi çalışması için elverişli bir sayı
oluşturmuyor... Çok sayıda Türk, Türk vatandaşlığından çıkarak ABD
vatandaşlığını kabul etmediği için, bir çok hakkı kullanamamaktadır. Öte
yandan, buradaki Türklerde siyasal katılım da son derece düşük. Kısacası, Sayıca
az ve dağınık olmaları oy açısından Kongre üyeleri için bir cazibe oluşturmuyor.
Siyasal katılımın az olması, parasal katkının da düşük olması sonucunu
doğuruyor. Bir diğer dezavantaj da, Amerika’da lobiciliğin gerekli olduğunun Türkiye
tarafından oldukça geç anlaşılmış olmasıdır.”
- Ermeni Lobisi: “1970’lerin
başından itibaren Amerikan politikasında varlığını hissettiren Ermeni lobisi 1984
yılında Amerika’daki tüm Ermeni örgütlerinin Amerikan Ermeni Asemblesi adıyla bir
çatı altında toplanmasıyla daha da etkili olmaya başlamıştır... 800.000
dolayındaki nüfusuna rağmen Batı din ve kültürüne ait bir topluluk olmaları ve
geri kalan Amerikan toplumuyla çabuk ilişki kurabilmeleri ve kaynaşabilmeleri, ayrıca
Yunan lobisi tarafından desteklenmesi ona başarılı bir lobi görüntüsü vermektedir.
Bunun yanında Ermeni lobisi, çok iyi organize olmuş bir lobi olarak, hem Kongre ile
ilişkileri hem de grass roots faaliyetini başarılı bir şekilde büyük bir ciddiyetle
yapmaktadır. Ermeni lobisinin, ABD’nin Ermenistan’a insani yardım programları,
teknik yardım ve kalkınma yardımı konularında Kongre üzerinde etkili olduğu görülmektedir.
Bunların dışında öncelikli konular arasında Azerbaycan’a ve Türkiye’ye
müeyyideler uygulanması bulunuyor. Çok iyi organize olmuş ve çok çalışan bir lobi
görünümünde olar Ermeni lobisinin en önemli avantajı Kongre’de çok etkili isimler
tarafından açıkça desteklenmesidir.”
- İşte iki lobinin
karşılaştırması.. Ayrıntılara girmedim, girseydim durumun vahameti daha da belirgin
hale gelirdi. Ama yukarıdaki karşılaştırma bile Türkiye’nin lobicilik konusunda ne
kadar geride kaldığını göstermektedir. Ermeniler (ve diğer Türkiye düşmanı
lobiler) 70’lerde bu işin önemini farkedip girişimlerde bulunurken, Türkiye’nin bu
işe 80’lerden sonra uyanması, bugünkü zaafımızın başlıca sebeplerindendir..
- Yapılması gereken:
Karanlığa küfredip kızmaktansa, bir mum yakmak.. Lobiciliğin önemini anlamak için
illaki diğer lobilerin “soykırım” gibi saçma bir tasarıyı meclisten geçirmelerini
mi beklemek gerekiyor?
|
