"Önce Türkçe gider, sonra Türkiye!"
- Ya dikkatimizden kaçtı, ya
da özellikle kaçırıldı bilmiyorum, Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı 30 Mart 2000 gün ve 32 sayılı
bir karar almış. 2511 sayılı Tebliğler Dergisi’nde yayımlanan bu karara göre, ana
okullarından başlayarak Türk çocuklarına yabancı dil öğretilecekmiş. Yani, 5-6
yaş grubundaki çocuklarımız da “yabancı dil” öğrenecekler!
- Talim Terbiye
Kurulu’nun böyle bir karar aldığını, Orkun Dergisi’nin son (eylül) sayısında,
konuyla ilgili yazılardan öğrendim. Dergi, bu konuya ağırlıklı olarak değinmiş ve
ilgili kişilerin yazı ve görüşlerine yer vermiş. Ben fazla yoruma girmeksizin, bu görüş
ve yazılardan kısa iktibaslar yaparak, Milli Eğitim Bakanlığı’nın almış olduğu
bu ilginç ve bir o kadar da düşündürücü karar üzerinde durmak istiyorum.
- “Türkçe” konusu
üzerinde şimdiye kadarki görüş ve düşünceleriyle bir hayli ilgi ve beğeni
toplayan Prof.Dr. Oktay Sinanoğlu “Türkçe Giderse Türkiye Gider” başlıklı
yazısında, yine benzer şekilde hassasiyetini, tepkisini ve kızgınlığını ortaya
koymuş: “Unutmayalım: Türkiye’nin kurtuluşu Türkçe’nin kurtuluşuna
bağlıdır; Türkçe giderse, ne Türkiye kalır, ne Türk Dünyası, ne de Türk (Yani
Türk Kültürü’ne mensup olanlar)”. Sinanoğlu, TTK’nun aldığı kararla ilgili
olarak da “İşte 40 yıldır korktuğum başımıza geldi. Bundan sonra bir nesil geçince
(Kazakistan’da da Rusların yaptığı gibi) ana baba, çocuğuyla Türkçe konuşamayacak”
diyor ve devam ediyor: “Hala çıkıp ‘Yani çocuklarımız İngilizce öğrenmesin
mi?’ diyecekler var mı? Gerçi, bu ayaklara artık pek gerek kalmadı. İç düşmanlar,
dış düşman ortada gözükmeden, aldı başını gidiyor, pervasızca bir gidiş,
gidiş değil tasallut. Türk’ün her değerine korkunç bir saldırı. Çocuklar, her
ülkedeki gibi önce kendi dilini (yani çoğunluğun anadili) iyice, eskisiyle,
yenisiyle, lehçeleri ile hele bir öğrensin, mesleğini, işini gücünü Türkçe ile
yapabilir olsun, ondan sonra gereken yabancı dil veya dilleri ayrıca, yabancı dil
kurslarında (her ülkedeki gibi) ve yeteri kadar öğrenebilir.”
- Prof.Dr.Hüsrev Hatemi, bu
kararı tamamen olumsuz karşılamamakla birlikte, Türkçe öğretime gerekli önem ve ağırlık
verilmesi şartıyla yabancı dilin öğrenilmesinin faydalı olabileceğini söylüyor:
“5-6 yaş grubu, önce kendi diline saygı ve sevgiyi öğrenmelidir. Fen bilimlerinde
yabancı dille öğretime karşıyım. Kendi dilimiz bilim dili için yeterlidir. Aksi
halde müstemleke memleketlerin ikinci sınıf dili durumuna düşer”.
- Prof.Dr. Kemal Yavuz “Bu
öğretim İngiltere’de başka bir dil için yapılıyor mu?” diye soruyor ve devam
ediyor: “Bu gidişle Türkçeye gerek kalmayacak demektir. Anayasamız neyi
emretmektedir. Buna da bakmalıyız”.
- Belkıs İbrahimhakkıoğlu
“Devlet Eliyle Misyonerlik” başlıklı yazısında, şimdiye kadarki yabancı dille
eğitimin getirdiği “başarılar”ı ironiyle ortaya koyduktan sonra şöyle diyor:
“Bu ülkede her şey için insanlar sokaklara döküldü. İmza kampanyaları yapıldı.
Ama dilimizin göz göre göre yoksullaştırılmasına kimse kılını kıpırdatmadı.
Aydınlar, yazarlar, ilim adamları dilsizliğin sancısını en ağır şekilde çeken
sizler, neden bir kere de bu hayati mesele
için bir araya gelmez, yürüyüşler yapmaz, imza toplamazsınız? Yazık ki ne
yazık!:..”
- “Türkçenin Çekilmediği
Yer Vatandır” başlıklı yazısında İsa Kocakaplan da Talim ve Terbiye Kurulu’nun
aldığı kararın ardından soruyor: “Peki bu çocuklar Türkçeyi ne zaman öğrenecekler?
Ana dilini yeterince sindirememiş çocuk yabancı dili nasıl öğrenecek? Milli
Eğitimin harika buluşuyla “İKİ DİLLİ” olarak yetiştirilecek bu zavallıcıklar,
hangi dille nasıl sağlıklı düşünecekler, karar verecekler? Yoksa bu kararın
arkasında yatan korkunç maksat, Türk çocuklarının düşünme melekelerini dumura uğratarak
Türk milletinin geleceğini karartmak mıdır?
- Turgut Güler “Dil, Düşüncenin
evidir” başlıklı yazısında şuna dikkat çekiyor: “Bahsedilen kararda geçen ‘Yabancı
Dil Öğretimi’ ifadesi, yanlış! Çünkü, kararın açıklamalı muhtevası okununca
anlaşılıyor ki, bu uygulama ile yapılacak işin adı ‘Yabancı Dil Öğretimi’
değil, tam manasıyla ‘YABANCI DİLLE EĞİTİM’dir”.
- Konuyla
ilgili yazı ve görüşlerden bazıları böyle. Mesele şudur: Çocuklarımız (ve
bizler) bir yabancı dil öğrenmeliyiz; bu, her geçen yıl daha “köy” haline gelen
dünyamızın hızlı değişim ve dönüşümü için gereklidir. Ama, yabancı dil öğrenmek,
yabancı dille eğitim demek değildir ve olmamalıdır. Bu ikisinin ayırdına
varmaksızın, yabancı dil öğrenimini –bilerek ya da bilmeyerek, kasıtlı ya da
kasıtsız- yabancı dille eğitimine indirgemeye yönelik her karar ve uygulama, dilimize
ve dilimizin temsil ettiği bütün değerlere ihanetten başka bir şey olmaz..
|
